20110215

Aínda así, co tempo,
segues a ser tí.
Aínda que todo pasara,
ese tempo que non existiu,
téñesme, téñote,
tirando ases ao vento,
esperámonos.

Quen foi, hoxe non é.
Os ciclos finalízanse,
mais tí e máis eu,
non acabaremos nunca,
chorando como estamos,
nesta aperta de amor.

No hay comentarios:

Publicar un comentario