20110517

Agochado no sol, durmindo nel.
E agora estou perdido.
Miro á inmensidade cósmica,
envolvéndome, tragándome.
Non son máis, pois morro.
E ao ter morto, podo nacer.
E ao ter nacido, volvo a vivir.
E ao volver a vivir, téñote.

É mentira. Eu,
non vivirei por ninguén.
Sería vivir en ningures,
e eu teño meu lugar,
mais agochado coma min.

No hay comentarios:

Publicar un comentario